Witam.
Tytuł dośc dziwny, wiem...Ale na to nic nie poradzę. Dzisiaj pragne napisac do Was list..pragnę napisac Wam list o zyciu.
Życie jest darem, który jest piękny. Jedni go wykorzystają a inni nie. Ci inni to idioci! Nie wiedzą, że pewnego dnia mogą stracic ten cudowny dar, że mogą odejśc stąd na zawsze, juz nigdy nie rozmawiając z przyjaciółmi. Nie doceniaja tego, ze inni mają gorzej, ze np. nie moga się ruszać, że mają śmiertelną chorobe, że nie mogą zobaczyć świata, który kryje w sobie tyle wartości i przygód! Nie rozumieją tego! Byćmoże już nigdy nie zrozumieją...Myslicie, że to tylko głupie gledzenie, 13-latki! Bo co ona może wiedziec o życiu! Otórz bardzo dużo...Potrafię zrozumieć wiele rzeczy i wiele spraw. Wiem jak odróżnić dobro od zła. Wiem, ze kiedy pokłócisz się ze wszystkimi w koło, pewnego dnia zostaniesz sam, bez przyjaciół, bez wszytkiego!
Wyciągniesz kiedys telefon i będziesz chciał zadzwonic do jakiegoś znajomego, jednak lista kontaktów bedzie pusta...moze zostanie ci tylko kontakt do Biura Obsługi, albo do Poczty Głosowej..może. Ale na Poczcie głosowej i tak nie usłyszysz zostawionej przez kogoś wiadomości..usłyszysz tylko jeden sygnał oznaczający twój koniec. będziesz pragnął, aby wrócili do ciebie przyjaciele..wiem. Może kiedyś do Was ludzie dotrze, że marudzicie! Że nie potraficie cieszyć się z tego, że jesteście zdrowui, możecie żyć i funkcjonować! Może w końcu przejrzycie na oczy! Może spotkacie osobę, która była i będzie tą najważniejszą osobą w Waszym zyciu. Pragnę tego, żebyście poznali kogoś takiego jak Kaya! Osobę, przy której nie dało się płakac, nie potrafiła usiedzieć w miejscu. Wszędzie było jej pełno, nie potrafiła byc poważna! Ludzie ją kochali lub nienawidzili! Inni ją kochaja nadal, a inni zapomnieli, ze kiedyś istniała!
Teraz wiem, że jeśli nie będziemy doceniac życia, będziemy przewracac się w grobie, będziemy chciac wyjść! A jednak nie będzie nam wolno, będzie obrastał nas głupi chwast, zjedzą nas robale, zostanie tylko ciało i cierpiąca dusza, która będzie ubolewała nad tym, ze niedoceniała swojego zycia.
Troche dziwna notka, ale bycmoże da Wam do myślenia.
Kocham Was ;*
Paa;*

Mi też jej brakuje jak nie wiem co. Ale nie poddawaj się, ok? Walcz.
OdpowiedzUsuńCałkowita racja.
OdpowiedzUsuńMasz talent dziewczyno!
;)